Peru’nun And Dağları’nda, deniz seviyesinden 5 bin 100 metre yükseklikte bulunan La Rinconada kasabası, ekstrem yaşam koşulları ve kontrolsüz altın madenciliği ile modern dünyanın en zorlu yerleşim birimlerinden biri olarak dikkat çekiyor.
Son yirmi yılda küresel altın fiyatlarında yaşanan artış, Ananea Dağı eteklerindeki küçük bir yerleşimi, nüfusu 50 bine yaklaşan devasa bir baraka kentine dönüştürdü. Deniz seviyesinden 5 bin metreyi aşan irtifasıyla dünyanın en yüksek yerleşimi kabul edilen bölgede; kanalizasyon, çöp toplama sistemi ve hastane gibi temel kamu hizmetleri bulunmuyor. Sert iklim koşulları ve düşük oksijen seviyesi, bölge halkında kronik akciğer hastalıklarına yol açarken, yerleşim sacdan yapılmış geçici yapılarla genişlemeye devam ediyor.
2 GÜN KENDİLERİNE ÇALIŞIYORLAR AMA BÜYÜK BİR RİSKİ VAR
Bölgedeki madencilik faaliyetleri, “cachorreo” adı verilen geleneksel ve tartışmalı bir sistemle yürütülüyor. Bu düzende madenciler, ayın 28 günü işletme sahibi adına bedelsiz çalışırken, ayın son iki günü kendi namlarına kazı yapma hakkı kazanıyor. Bu iki günlük süre zarfında altın bulunamaması durumunda, işçiler aylık emeklerinin karşılığını alamadan süreci tamamlıyor. Bu belirsiz kazanç döngüsü, binlerce insanı yüksek riskli kuyularda çalışmaya sevk ediyor.
CIVA İNSALARA DOĞRUDAN ZARAR VERİYOR
Madencilik süreçlerinde altın ayrıştırmak için kullanılan cıva, bölgedeki ekosistem için büyük tehdit oluşturuyor. Cıva buharının buzullara ve su kaynaklarına karışması, kasaba halkının içme suyunu doğrudan zehirliyor. Uluslararası madencilik standartlarının ve denetimlerin uzağında kalan bölgede, çevresel kirlilikle mücadele konusunda somut bir ilerleme kaydedilemiyor.
ÇIKARILAN ALTINLAR, ULUSLARARASI TEDARİK ZİNCİRİNE DAHİL OLUYOR
And Dağları’nın zorlu şartlarında çıkarılan altın, Peru sınırlarını geçtikten sonra uluslararası tedarik zincirine dahil oluyor. Takı, saat ve yatırım amaçlı külçe altına dönüştürülen bu madenler; ABD, İsviçre ve Avrupa gibi gelişmiş pazarlara ulaşıyor.
