Dünyanın en eski ve köklü cumhuriyetlerinden biri olan San Marino, bugün askeri bir tehditle değil, demografik bir uçurumla karşı karşıya. 34 bin nüfuslu ülke tarih sayfalarından silinme riskiyle sarsılıyor.
Son açıklanan veriler, mikro devletin doğum oranlarının alarm verici bir seviyeye gerilediğini ortaya koyarken; uzmanlar, dışarıdan gelen göç akışının kesilmesi durumunda devletin fiilen yok olacağı uyarısında bulunuyor.
DOĞUM ORANLARI NORMALİN ALTINDA
Nüfus istatistiklerine göre San Marino, bir toplumun kendisini yenileyebilmesi için gerekli olan 2.1 doğurganlık oranının çok uzağında kalarak 1.2 seviyelerine gerilemiş durumda. Bu tablo, her geçen nesilde nüfusun neredeyse yarı yarıya erimesi anlamına geliyor.
Genç nüfusun yok denecek kadar azalması; kamu hizmetlerinin, sağlık sisteminin ve ekonomik çarkların durma noktasına gelmesi riskini taşıyor. Mevcut yapı, ancak İtalya ve çevre ülkelerden gelen yerleşimciler sayesinde ayakta durabiliyor.
YAŞLI NÜFUS GİDEREK ARTIYOR
Yaklaşık 34.100 kişilik toplam nüfusa sahip olan San Marino’da demografik denge bıçak sırtında ilerliyor. Ülkedeki yaş grupları arasındaki uçurum, geleceğe dair karamsar tabloyu netleştiriyor:
Yaşlı Nüfus (65+): Toplam nüfusun yaklaşık yüzde 20’sini oluşturan 7.000’e yakın vatandaş 65 yaş ve üzerinde bulunuyor. Gelişmiş sağlık sistemi sayesinde ortalama yaşam süresinin 85 yılı aşması, bu grubun payını her geçen yıl artırıyor.
Genç Nüfus (0-14): Geleceği temsil eden çocuk ve genç kategorisi, toplam nüfusun sadece yüzde 13-14 bandına sıkışmış durumda. Bu, ülkede yaklaşık 4.500 civarında çocuk ve ilk gençlik çağında birey olduğu anlamına geliyor
Çalışan Nüfus (15-64): Nüfusun yaklaşık yüzde 66’sı bu grupta yer alsa da, düşük doğum oranları nedeniyle bu kitlenin de hızla yaşlandığı gözlemleniyor.
DEVLET MEKANİZMASI İŞLEMEZ HALE GELEBİLİR
Bir devletin egemenliği, o topraklarda yaşayan ve o kimliği taşıyan bir “halkın” varlığına bağlıdır. Eğer dış göç durursa ve yerli nüfus biyolojik olarak azalmaya devam ederse, San Marino’nun kendi kendine yeten bir devlet mekanizması işletmesi imkansız hale gelecek.
Sosyal ve ekonomik hayatın sürerliliği için komşu ülkelere olan bağımlılığın artması, bu tarihi cumhuriyetinin zamanla sadece bir “müze kasaba” haline gelerek bağımsızlığını kağıt üzerinde kaybetmesi tehlikesini doğuruyor.
