Hazır giyim ve tekstil sektöründe üretim maliyetlerinin yükselmesiyle talep daralıyor; bunun sonucu olarak fabrikalar kapanıyor ve üretim kapasitesi zayıflıyor. Mevcut tesisleri korumak gerektiği vurgulanırken, yeni yatırımların yetersiz olması kaybedilen üretim kapasitesinin geri gelmesini zorlaştırıyor.
Türkiye’de sanayinin ekonomik payının gerilemesi ve yüksek maliyetler, sektörün sürdürülebilirliğini tehdit ediyor. Birçok işletme, artan giderler ve düşük kârlılık nedeniyle üretimi azaltıyor veya tamamen durduruyor.
Kapasitelerde azalma: Sektör temsilcileri, üretimin yaklaşık yüzde 60 kapasiteyle sürdürülüp yaklaşık yüzde 40 oranında atıl kapasite oluştuğunu belirtiyor. Atıl kalan kapasitenin artması, hem iç pazarda hem de ihracatta rekabet gücünü zayıflatıyor.
Hazır giyim tarafında talep daralması daha derin: Hazır giyim sanayi üretimi endeksinde sert bir gerileme gözlenirken, tekstildeki düşüş daha ılımlı kalıyor. Bunun yanında pamuk fiyatlarındaki artış (yüzde 20–30 civarı) maliyetleri yükseltse de tüketiciye yansıtılması zorlaşıyor; bunun sonucunda firmaların kârlılığı düşüyor.
Finansman ve döviz baskısı: Yüksek faiz oranları işletmelerin maliyetini artırıyor ve yatırım iştahını azaltıyor. Kur artışının enflasyonun gerisinde kalması kaynaklı geçmişten gelen yükler de sektörü zorluyor. Sektör temsilcileri, faizlerin normal seviyelere çekilmesi gerektiğini ve döviz dönüşüm desteğinde sektörlere özel düzenlemelerin yapılmasının önemini vurguluyor.
Bölgesel yatırımların önemi: Mısır ve Suriye gibi yakın coğrafyalarda yatırım yapmanın gerekliliğine dikkat çekiliyor; zira pek çok ülke bu pazarlarda yer edinmeye çalışıyor ve yerel talebi yabancılara bırakmamak önem taşıyor.
Son örnekler: Uzun yıllardır faaliyet gösteren bazı büyük üreticiler kapanma kararı alırken, bunun sektörde yarattığı etki büyüyor. Bu gelişmeler, hem üretim kapasitesinin korunmasının hem de finansal destek mekanizmalarının yeniden gözden geçirilmesinin gerekliliğini ortaya koyuyor.
