2000’li yılların ortasında ülke genelindeki inşaat patlaması döneminde geliştirilen proje, İspanya’nın havacılık kapasitesini artırmak ve mevcut havalimanlarının yoğunluğunu azaltmak amacıyla planlandı. 2009’da hizmete giren dev tesis, 4,1 kilometrelik Avrupa’nın en uzun pistlerinden birine ve yılda 10 milyon yolcu kapasiteli modern bir terminale sahipti. Madrid’e alternatif bir merkez olarak sunulan proje için yatırımcılar başlangıçta büyük ilgi gösterdi.
YER SEÇİMİ PROJENİN SONUNU GETİRDİ
Ancak havalimanının Madrid’e 200 kilometre uzaklıkta olması, daha ucuz uçuşlara rağmen yolcuların tesise ilgi göstermemesine yol açtı. Projenin en kritik ayağı olan Madrid–Sevilla hızlı tren bağlantısı da hiçbir zaman hayata geçirilemedi. Geciken izinler, çevresel itirazlar ve artan maliyetler, yatırımın sürdürülebilirliğini tamamen zayıflattı.
Düşük talep nedeniyle havayolları da birer birer geri çekildi. İlk seferleri yapan Air Berlin, Air Nostrum ve Ryanair kısa süre içinde uçuşlarını durdurdu. 2011 yılı sonuna gelindiğinde Vueling’in de çekilmesiyle havalimanında tek bir tarifeli yolcu uçuşu dahi kalmamıştı.
MİLYARLIK YATIRIM İFLASLA SONUÇLANDI
Yolcu bulamayan dev tesis, kısa sürede 300 milyon avronun üzerinde borç biriktirdi. İşletmeci şirket 2012’de iflasını açıkladı ve havalimanı kapatıldı. Bir milyar avroyu aşan yatırımın ardından tesis açık artırmaya çıkarıldı ancak alıcı bulunamadı. Öyle ki, bir Çinli yatırım grubunun havalimanını 10 bin avroya satın alma girişimi büyük tepki çekti ve teklif derhal reddedildi.
2018’DE SATILDI AMA HAVALİMANI OLARAK KULLANILMIYOR
Dev proje, 2018 yılında yaklaşık 56 milyon avroya satıldı. Tesis 2019’da yeniden açıldı ancak artık yolcu taşımacılığı için değil; depo, uçak bakım merkezi ve uçak söküm alanı olarak kullanılıyor. Yapımına harcanan milyarlarca liraya rağmen Real Ciudad Havalimanı, tam anlamıyla bir “modern çağın hayalet projesi” olarak tarihe geçti.
